IMAGING.

An illustration and collectors item, based on a story.

When Phillipe walks on the streets of Paris as he does every day on his way too school, he decided to walk through the city. Even though his mother always told him to no walk through the small alleys, he choose to do did it anyway. There was nothing that could go wrong, he thought.

 

Opdracht vanuit het vak imaging om een verhaal te verzinnen aan de hand van een afbeelding.
vanuit dit verhaal maakte je een illustratie en een collecteren item.


Philippe zit op de bank met een groot glas melk in zijn rechterhand en kijk naar zijn moeder die in de keuken bezig is. Vader lijkt woest. Hij ziet dat hij zijn jas van de kapstok trekt, zijn hoed op en zet en vervolgens naar hem toe loopt. Hij heeft geen idee wat er gebeurt, maar hij laat zich meetrekken door zijn vader. Samen lopen ze op straat. Hij durft niet goed zijn hand vast te pakken, omdat hij merkt dat zijn vader boos is. Zou papa boos zijn op hem? Op mama?

Ze lopen de hoek om. Deze weg kent hij wel. Hier gaat hij ook altijd met mama naar toe om sigaartjes voor papa te halen. Ook nu loopt papa in de richting van de sigarenwinkel, maar hij loopt erg snel. Philippe kan het hem niet goed bij houden en moet af en toe een beetje rennen. Om papa niet kwijt te raken tussen alle mensen houdt hij het puntje van zijn lange jas vast.Philippe ziet de sigarenwinkel en neemt wat vaart af. Papa daar en tegen loopt stevig door. Ze gaan de sigarenwinkel voorbij en Philippe wordt onderhand een beetje moe van dat snelle lopen. Plots staat papa stil. Hij belt aan bij een huis waar hij nog nooit naar binnen is geweest. Een mevrouw doet open en kijkt eerst naar papa en daarna naar Philippe. Papa kijkt ook naar Philippe. Papa gaat naar binnen en trekt de deur achter zich dicht.

Dit doet papa wel vaker, zonder uit te leggen wat er gaat gebeuren ergens heen gaan of iets doen. Hij weet dat hij papa niet kan horen, maar mama zou hem nooit alleen laten. Mama is altijd heel erg bezorgd.
Al een poosje staat hij buiten en begint een beetje om zich teen te kijken. Misschien is er wel iemand die met hem wilt spelen. Philippe loopt het steegje uit en slaat links af, het volgende steegje in. Philippe weet niet goed waar hij moet kijken. Hij is nog nooit ergens alleen geweest. Hij kijkt zijn ogen uit. Alle gebouwen zijn reusachtig. Hij hoeft helemaal niet met iemand te spelen, hij kan zichzelf prima vermaken.

Plots staat hij stil. Voor hem, aan het eind van een lange, smalle straat staat er iets op de grond. Hij weet niet wat het is en loopt er naar toe. Wat gek dat er niemand is hier. Waarom zou iemand dit zo op straat achter laten?

Zijn oog wordt getrokken door de grote glimmende toeter waarvan hij niet weet wat het is. Hij komt steeds dichterbij en legt zijn kleine vingers op het metaal van de toeter. Het voelt glad, koud en als hij zijn ogen dicht doet lijkt het een beetje te trillen. Hij zakt op zijn knieën voor het apparaat. Plotseling ziet hij onder de toeter een ronde platte schijf die telkens maar rondjes blijft draaien. Philippe kan zijn ogen niet geloven. Wat is dit ding? En wat doet het hier?
Even vergeet Philippe dat papa boos is en hij alleen is.

Verbaasd kijkt hij nogmaals om zich heen. Er is echt niemand in de buurt, de hele straat is leeg. Naast het apparaat ligt een petje met oude guldenmuntjes erin, maar dat heeft Philippe allemaal niet door. Hij is verwonderd door het apparaat. Het lijkt wel alsof er iets uit komt, maar hij heeft geen idee wat. Voorzichtig laat hij zijn hand binnen in de toeter glijden, hij lijkt oneindig diep. Als hij zijn hand niet meer kan zien, wil hij weten hoe het er vanbinnen uit ziet en op het moment dat hij zijn hoofd naar de toeter toe beweegt, voelt hij ineens dat hij bij zijn jas wordt omhoog wordt getrokken. Hij schrikt.
Wanneer hij terug op de grond staat en achter zich kijkt, staat daar een grote donkere man met fel blauwe ogen. Zijn mond maakt indrukwekkende bewegingen en zijn armen maken grootse gebaren. Het speeksel wat uit zijn mond komt kan hij nog net ontwijken. Van angst weet hij niet wat hij moet doen en zet het op een lopen. Op de automatische piloot rent hij de bekende weg terug naar huis. Hij blijft rennen en rennen en pas wanneer hij voor de voordeur staat kijkt hij achterom. De grote boze man is hem gelukkig niet gevolgd.

Mama doet de deur open en neemt hem in zijn armen. Papa was nog niet thuis.

  • voorwebsite1
  • voorwebsite2
  • voor website 2 maggy